چقدر از نداشتنت میترسم.....

امیرحسین 6 ساله پسر داییم و زنداییم پر کشیدن سمت خدا خیلی سخته خیلی دلم واسشون تنگ شده چقدر عمرشون کوتاه بود باورش خیلی سخته ...

این روزا خیلی زود رنج شدم تن تن از دست همه ناراحت میشم مخصوصا بابات کاراش خیلی زیاده و من خیلی تنها میمونم خیلی کم همدیگرو میبینیم کاش لااقل تو بودیو این تنهاییهارو جبران میکردی اگه تو بودی دیگه احساس تنهایی نمیکردم اینقدرم به بابات به قول خودش گیر نمیدادم بابات مرد خوبیه هوای منو زندگیشو خیلی داره مطمئنم بهترین پدر دنیا میشه

میخوام امروز عکس کسیو برات بزارم  که واقعا برام عزیزه همه میگن از عجایبه که یه زن عمو اینقدر برادرزاده شوهرشو دوست داشته باشه همینطوره من سهند و خیلی دوست دارم نمیدونم چرا ولی از همون لحظه ی بعد از تولدش تو همون نیم ساعت بعد از به دنیا اومدنش مهرش به دلم نشست شاید چون قرار همخون تو باشه یا شاید در آینده تو شبیه اون باشی نمیدونم ...

عزیز دلم خیلی وقته هوسه در آغوش کشیدنت هوش از سرم برده از نبودنت مثل شاپرکیم که خودشو به درو دیوار میکوبه اینجارو ساختم که هروقت دلم برات پر کشید بیام و برات بنویسم